German Polish Dictionary

Deutsch - język polski

schreien in Polish:

1. krzyczeć krzyczeć


Wystraszyli się i zaczęli krzyczeć.
Przestańcie krzyczeć!
Peter będzie krzyczeć bardzo głośno, jeśli zobaczy tego pająka!
Nie musisz krzyczeć! Słyszę Cię!
Dzieci moich sąsiadów nigdy nie przestają krzyczeć
Zaczynam krzyczeć.
Jestem tak wściekła, że chciałabym krzyczeć i rozwalać wszystko dokoła.
Trzeba krzyczeć przeciw niesprawiedliwości.
nie ma potrzeby krzyczeć, słyszę cię dobrze
Przestań krzyczeć, słyszę cię
Było tak głośno, że musiałem krzyczeć, żeby zostać usłyszanym.
W bibliotece nie wolno krzyczeć.
Nie trzeba krzyczeć, nie jestem głuchy.
krzyczeć na
Nie ma potrzeby tak krzyczeć.

Polish word "schreien"(krzyczeć) occurs in sets:

Czasowniki związane ze szkołą i z uczniami
500 najważniejszych czasowników po niemiecku 125-150
Unregelmassige Verben, cz. I
czasowniki dot życia towarzyskiego
Czasowniki nieregularne II

2. krzyk krzyk


Słyszałam krzyki.
przerwał im okrzyk chodnikowego artysty
Nagle usłyszał krzyk.
jej krzyk wszystkich obudzil
Szedłem zatłoczoną ulicą, a wtem usłyszałem ostry krzyk.
Jej krzyk ściągnął policję.
Kiedy wszedł do budynku, nagle zaskoczył go krzyk.
Ten krzyk wyrwał mnie ze snu.